quinta-feira, 30 de dezembro de 2010

O derrubamento do Pazo Bispal de Diomondi triste coroa para pechar o 2010.


Sección: DE-Ambulatorio Románico


Diomondi
“es uno de los más hermosos y completos ejemplares de nuestra arquitectura románica de la segunda mitad del siglo XII, en su tipo, acabado indudablemente en el mencionado año de 1170, interesante por muchos conceptos”.

Inventario de la riqueza monumental y artística de Galicia.

Ángel del Castillo 

Asunto:
Derrubamento do Pazo bispal de Diomondi (O Saviñao-Lugo)

Nesta última semana do ano 2010 ven de producirse un feito realmente triste para o Patrimonio Medieval galego: o derrubamento da fachada d´O Pazo Bispal de Diomondi (O Saviñao-Lugo). O edificio está anexo a unha das igrexas románicas máis importantes de Galicia e pegado a ela pola súa fachada norte.
De entre os que foron ideados para teren uso residencial o Pazo é un dos edificios máis antigos conservados na provincia. Fóra das igrexas románicas (das que Galicia ten por sorte unha gran riqueza) poucos edificios de época tan antiga chegaran aos nosos días e por desgracia agora temos que lamentar un feito realmente descorazonador. A que fora residencia de verán dos Bispos de Lugo viña acusando dende había tempo a necesidade dunha intervención destinada á súa conservación. En boa medida esta intervención, de se producir, chega xa tarde.

Por desgracia este acontecemento pon punto e final a un Annus Horribilis para o Patrimonio galego. A principios de novembro os medios de comunicación cifraban nun 82% o recorte que a Xunta de Galicia lle aplicaba á partida de protección do Patrimonio artístico.


Nun país que non destaca por ter feito grandes investimentos na conservación e posta en valor do seu Patrimonio verdadeiramente isto ven significar que na realidade se opta pola desaparición do mesmo.

Cando se fala de recuperación de Patrimonio Artístico O Sorriso de Daniel quere destacar que tamén se están falando de postos de traballo que se xeneran arredor destas actuacións. Estes postos de traballo en moitas ocasións vencéllanse ao sector da construcción que é un dos máis afectados pola crise. As empresas da construción especializadas no sector do Patrimonio Histórico veríanse beneficiadas por unha política máis comprometida coa salvagarda de todos estes edificios. Á súa vez isto orixinaría movemento turístico. Dous sectores económicos vense polo tanto directamente perxudicados  por este tratamento irresponsable.






Lamentablemente faltan cartos, e falta sensibilidade para destinar os que hai, a actuacións que agora se evidencian como urxentes.

Diomondi non se atopa nas rotas máis percorridas, nin no medio dunha cidade monumental, onde as olladas e as imaxes crean conciencia. Cando se vai conmemorar o remate da construción románica da Basílica compostelá, unha das igrexas de máis valía que ten Galicia comeza o ano 2011 máis ameazada que nunca. O derrube producido en Diomondi é unha chamada de atención ás nosas conciencias que debería alertarnos a todos e todas.

Agora conviría revisar as obras que no edificio se fixeron no 2003 e se foron realizadas correctamente, porque o que é obvio é que foron insuficientes. E conviría pechar o ano 2010 cunha decisión tomada: poñer todos os medios necesarios para consolidar o que queda do edificio e procurar que o derrubamento non lle afecte á igrexa de San Paio de Diomondi. Reiteramos que Diomondi é unha das igrexas de máis valía que ten Galicia.

Nunca é tarde para tomar conciencia e nunca é tarde para coidar o patrimonio que lles temos que deixar ás futuras xeracións.




Vocabulario imprescindible:

Deambulatorio: Corredor circular que, nalgunhas igrexas, rodea o altar maior por detrás.

DE-Ambulatorio Románico: Sección creada pola asociación O Sorriso de Daniel para reivindicar a conservación dos edificios do patrimonio medieval galego que se atopan en peor estado.


De-Ambulatorio Románico
quere ser
unha voz que alerta,
unha man que axuda,
un corazón que alenta.


domingo, 28 de novembro de 2010

Pola recuperación dos arredores do Mosteiro de Melón.







A asociación O Sorriso de Daniel pide a demolición da estructura do Polideportivo de Melón en Ourense

Un Tribunal de Ourense ven de inhabilitar por oito anos ao alcalde de Melón. Os actos que levaron a dictar esta sentencia remóntanse a hai máis dun lustro cando, en terreos afectados pola declaración de Ben de Interese Cultural do Mosteiro cisterciense de Melón, o concello ergueu un polideportivo. Segundo se recolle na sentencia a edificación carecía dos permisos preceptivos.

Máis alá das implicacións políticas que esta sentencia trae consigo en O Sorriso de Daniel quixeramos felicitarnos por un acto xudicial que a medio prazo agardamos que incida na desaparición da estructura deportiva que afecta ao fermoso edificio do Mosteiro de Melón.

Sobre o que resta deste mosteiro están execuntándose na actualidade unhas importantes obras de recuperación nas que o Ministerio de Fomento do Goberno de España e a Consellería de Cultura da Xunta de Galicia están a facer un importante investimento.

Sen dúbida de ningunha clase o edificio merece estas actuacións e merece tamén que se evite calquera agresión sobre el como a que veu supoñer a construción deste polideportivo.

O esforzo económico que as administracións están a facer deberia verse acompañado pola urxente demolición da estrutura do edificio que provocou a inhabilitación do actual alcalde. Nun concello como o de Melón onde a presión urbanística non parece ser un problema é sorprendente que se escollese xustamente ese emprazamento para erguer unha dependencia municipal destas características.

A construción do polideportivo, como así o manifestou no seu día a Consellería que dirixía Alberto Núñez Feijoo (PP) e máis tarde a dirixida por Ánxela Bugallo (BNG) contraviña todas as normas que se aplican nos perímetros dos bens que teñen a categoría de BIC e sen embargo os informes saídos desas dúas consellería foron desatendidos polo concello de Melón.

Ademais dos postos de traballo xerados polas obras en si mesmas que se están a executar agora non son despreciables as potencialidades que o edificio románico pode abrir a esta pequena vila se se xestiona pensando que funcione como o eixo vertebrador da oferta turístico-cultural do entorno.

Neste momento, no que o rural do interior de Galicia pelexa por seguir vivo, Melón ademais de un entorno natural privilexiado conta cun patrimonio artístico de singular importancia e a isto súmaselle o feito de atoparse no eixo da autovía que une Vigo con Madrid. Estratexicamente situado a medio camiño entre Ourense e Vigo o máis representativo de todos os edificios da vila parece que podería volver a revivir grazas a esta sentenza e ao investimento que na súa recuperación están a facer o Ministerio dirixido por José Blanco e a Consellería de Roberto Varela.

Ao fío desta sentencia O Sorriso de Daniel quixera facer especial mención do servizo público que prestaron os veciños de Melón que perseveraron na denuncia dos feitos e nos distintos funcionarios e administracións que formularon os expedientes que deron pé a esta sentencia.

Asemade a asociación O Sorriso de Daniel pide que se proceda á demolición da estructura do pavillón no menor tempo posible.

A súa destrución sería a proba definitiva de que a xustiza serve para subsanar os erros cometidos. O patrimonio que herdamos dos nosos devanceiros debe chegar ás mans dos nosos fillos e fillas.

O románico é para vivilo!



Ficha do proceso xudicial


Motivo da denuncia: construción de un polideportivo na zona de protección BIC do Mosteiro de Melón

7 de outubro de 2004: o alcalde asina a acta de planeamento da obra do polideportivo. Ubícase sobre suelo rústico e non conta co permiso da Consellería de Política Territorial (sendo conselleiro Núñez Feijoo) nin de Patrimonio (sendo conselleiro Jesús Pérez Varela). Non contaba coa parcela mínima e non tiña o debido retranqueo.

4 de maio de 2005: tras varios requerimentos desas consellerías e do Valedor do Pobo informa á Xunta de Galicia de que as obras están paralizadas.

Xullo de 2005: reinícianse as obras sen contar cos permisos necesarios de Patrimonio.

20 de xullo de 2005: Patrimonio decreta a paralización

10 de agosto de 2005: rematan as obras.

3 de agosto de 2006: A dirección xeral de urbanismo multa ao concello con 120.000€ polas actuacións.

Maio de 2008: O tribunal superior de Xustiza ordena a demolición do polideportivo.

Advertencias administrativas recibidas en relación a esta obra:
Informe en contra do Secretario do Concello
Advertencias da Dirección Xeral de Patrimonio.
Advertencias da Consellería de Política territorial.