sábado, 7 de setembro de 2013

O Románico de Taboada abre as portas

Lembramos o pasamento
de D. Xaime Delgado Gómez.
Celebramos a anada da súa vida.


Moitos somos os que nos queixamos de que moi a miúdo cando queremos visitar as igrexas románicas que tanto nos atraen e nos gustan non é doado saber en qué horario e qué días se poden ver.
5 igrexas de Taboada estarán abertas o vindeiro domingo 15 de setembro de 11h a 14h e de 16h a 19h.
Nelas estaremos os socios e socias de O Sorriso de Daniel para contarvos o que sobre elas aprendemos nos escritos de D. Xaime Delgado Gómez. Esta semana fai un ano do seu pasamento e non se nos ocorre mellor maneira de lembrar que darlle continuidade ao seu amor e á súa paixón polo románico galego e en especial polo da súa terra natal: Taboada.
As igrexas de Santa María de Taboada dos Freires, San Pedro de Bembibre, Santa María de Castelo, Santa Xulián de Campo e Santa María de Piñeira estarán abertas o domingo 15 de setembro de 11h a 14h e de 16h a 19h.
Ven! lembra con nós a D. Xaime Delgado Gómez e disfruta da beleza do románico de Taboada!

Cousas para ter en conta...
En Piñeira e en Castelo ás 12.30h haberá misa e polo tanto non poderemos facer as visitas no tempo que dure a misa.

sexta-feira, 16 de agosto de 2013

Para que o románico non teña cancelas

Foto de Soledad Felloza

O 20 de abril de 2013 abrimos por primeira vez a cancela de acceso á ábsida de Santo Estevo de Ribas de Sil e fixémolo para limpar coas nosas mans o espazo da ábsida.
Mentres negociamos nos despachos que esa cancela estea aberta xa definitivamente, durante o mes de agosto abriremos tamén 4 sábados máis para que os visitantes poidan admirar a obra dos canteiros románicos.


Sábados 10, 17, 24 e 31 de agosto 
de 11 ás 14.30h e de 16h ás 19.30h 

Aberta para ti. Agardámoste!

quinta-feira, 1 de agosto de 2013

Voltamos a San Paio de Abeleda. Non quedamos escarmentados!

As dúas xornadas de traballo en San Paio de Abeleda no mes de xuño non lles pareceron abondas aos responsables da sección De-Ambulatorio Románico d´O Sorriso de Daniel. Así que nos convocaron novamente en xullo para seguir coas tarefas comezadas.
Realmente os voluntarios/as quedáramos o sábado e o domingo pero a cousa empezou o venres cando os traballadores do concello colocaron un andamio para baixar unhas lousas que, en situación moi precaria quedaban sobre as escaleiras da tribuna. Moito llelo agradecemos que chegasen a onde nós non podiamos chegar.

As tarefas eran moitas así que hai que poñer as luvas e comezar por algún lado pero hai que comezar. Quen dixo por algún lado? abrimos varios frentes e así repartimos a forza de tanta xente que pasou por San Paio de Abeleda entre o sábado e o domingo. Por certo, confirmóusenos unha vez máis que o domingo hai máis xente disponible para traballar. Outra maneira de santificar as festas...

Había que limpar a capela funearia dos Taboada. Fixémolo e non quedamos escarmentados e que gusto descubrir o lousado do chan tantos anos oculto! Non é románica pero nós tampouco somos integristas.


Había que se atrever coa sacristía. Fixémolo e non quedamos escarmentados



E dentro da sacristía puidemos comprobar que as madeiras poden tirar  polas pedras pero que cuns "suaves" toques pode todo volver ao seu sitio.

E tamén constatamos alí que cando desaparece o chan debaixo dos teus pés hai que improvisar unhas escaleiras para que o tránsito siga a ser posible.


No interior da ábsida, unha vez máis, as raíces das hedras multiplícanse e calquera sitio é bo para elas medrar.

Había que limpar a parede sur da nave...

Fixémolo e non quedamos escarmentados!
Mentimos! chegados aquí algo escarmentados si que quedamos. Tivemos unha desigual pelexa cun exército de avespas e gañaron elas. Elas e máis o farmacéutico. Que sorte que houbese á man dous botiquíns e unha médica!

Fóra da igrexa os muros do adro tamén nos retaban coas súas hedras. E a parede diciános "Limpádeme, limpádeme...".

Había que facelo, fixémolo e non quedamos escarmentados!

E por ese traballo, para o que se precisa tanta paciencia, foi polo que despois puidemos usar a parede como soporte para colgar os retratos dos bautizados en San Paio de Abeleda feitos o ano pasado por Soledad Felloza.

Os restantes paneis da exposición cos textos de todos os autores foron atopando sitio polo adro adiante.

Agora as fotos de Soledad Felloza e os textos de Isabel Aguirre, Quico Cadaval, Iria Fernández, Miguel Ángel González, Ánxela Gracián, Óscar G. Murado, Bieito Iglesias, Mariña Pérez Rei, Gualteria Pintos, Ana Romaní, Afonso Vázquez-Monxardín e Olga Novo están en San Paio de Abeleda agardando por ti!

E non lle teñas medo ao camiño. Houbo quen traballou arreo para facer unha entrada cómoda. Debaixo apareceu un lousado magnífico. Descubrilo será conto para outro tempo.


Parte final de incidencias: 
ademais da ignominiosa derrota ante as avespas o domingo pola tarde apareceu a chuvia e fíxoo con gañas. Á volta das catro o día fíxose noite e decidimos suspender para voltar o mércores pola tarde a pendurar a exposición que era o que quedaba por facer.
Se alguén se achegou a facer unha visita e atopou a porta pechada que saiba que esa foi a razón.

Agora toca deixar as luvas e centrarse no traballo de mesa e máis nos corredores dos despachos.
Hai tanto por facer!


A todos e todas os que vos achegastes a botar unha man Moitas Grazas! 
Grazas re-dobradas aos que o fixeron vivindo de cote en Alacante, Zaragoza e aos que sendo alemáns ou sorianos nos deron este fin de semana a forza do seu traballo. Porque demostráronnos que a eles tamén lles preocupa a herdanza dos galegos que están por nacer.

E aos que mandastes ánimo, agarimo, forza... que saibades que se transformou en azucre para as maniotas.

segunda-feira, 15 de julho de 2013

Voltamos a San Paio de Abeleda. Precisamos mans!

Os que seguides este blog sabedes que hai un mes estivemos en San Paio de Abeleda traballando.



Qué hai de novo? Que voltamos a San Paio o sábado 27 e o domingo 28 de xullo.
Qué hai de vello? Que precisamos mans. As túas mans! e vello é tamén o seu estado de abandono.

E agora qué temos por facer?
Temos que cortar as hedras do muro sur da igrexa para que non sigan invadindo esa cara do edificio e máis deixar limpo o anexo sur.

Temos que limpar a Capela dos Taboada-Quevedo.

Temos que ver se somos quen de entrar con seguridade na sacristía.

Temos que rematar a limpeza nos muros do adro e recortar ben os arbustos que cortamos na primeira xornada.


Cando o imos facer?
O sábado 27 e o domingo 28 de xullo.

A qué hora quedamos?
Ás 10.30h

Qué teño que levar?
Ven con roupa e calzado de traballo e viranos ben que traias tamén calquera apeiro que poida ser de axuda. Un enciño, unha fouce, un sacho, unha pá, un cepillo de varrer exteriores, unha forcada, un capacho no que carrexar cousas, unha tesoura de podar, unha machada, unha serra. Esta vez desbrozadora non fará falla. Non esquezas traer luvas que as silvas e as estrugas molestan moito. E se non tes nada de todo isto pero traes moito ánimo tamén serás benvido.

Teño que saber manexar todo isto?
Non te preocupes se nunca tiveches un fouciño na man. Fará falla xente para todo: para carrexar unhas hedras nun carretillo, para carrexar unhas táboas na man, para termar dunha póla mentres alguén serra, para achegar unha ferramenta alí onde se precise, para termar do escaleiro...

Onde e qué comeremos?
O que leve cada un, no local da asociación de veciños Cocas e Danzantes de Santa Tegra de Abeleda, onde hai mesas, cadeiras, auga corrente e ata unha neveira para gardar cousas.

Podo ir só un día ou medio día?
Por suposto. Calquera axudiña será moi agradecida.

Teño que avisar de que vou?
Aínda que as nais din aquilo de... é mellor chegar á hora que ser convidado agradecemos que nos mandes un correo a osorrisodedaniel@gmail.com co asunto "Eu tamén digo Arriba San Paio de Abeleda" para ter unha previsión e poder planificar mellor o traballo.

E se non teño moitas gañas de traballar? Podo ir só botar un ollo?
Agradeceremos igualmente moito a visita ou que difundas esta iniciativa entre outra xente que lle poida interesar. Se andades pola zona da Ribeira Sacra Ourensá será un pracer recibirvos e que poidades ver un edificio que decote está pechado. Tamén vos podedes arrimar á hora de xantar e botar unha parrafada con nós.

E se o parte de meteo non é bo?
Tanto se chove como se se presentase un día de temperaturas extremas avisaremos para mudar a data. Gústanos o románico pero tolos non somos.

E todo isto ímolo facer sós?
A brigada de obras do concello de Castro de Caldelas chegará a onde nós non poderemos chegar.

E a asociación de veciños de San Paio de Abeleda e mais a de Cocas e Danzantes de Santa Tegra apoian tamén esta iniciativa.

E o día 29 qué?
O día 29 seguiremos a traballar para que sexa a hora dos profesionais e San Paio de Abeleda non caia no esquecemento.

E todo isto por qué o facedes?
Por que nos ferve o sangue ao ver que unha parroquia que ten unha igrexa coma esta

Ten que celebrar as festas do Carme debaixo dun paraugas de terraza


Pero sobre todo porque os galegos e galegas que están por nacer non merecen tanto abandono.

E ti, por qué o farías?

Esta é unha acción do De-Ambulatorio Románico d´O Sorriso de Daniel.
O De-Ambulatorio Románico quere ser
unha voz que alerta,
unha man que axuda,
un corazón que alenta.

quarta-feira, 19 de junho de 2013

SUAMOS! Crónica das Xornadas de Limpeza en San Paio de Abeleda.

Cando o sábado 15 de xuño chegamos a San Paio de Abeleda o remolque do tractor xa estaba alí.
Deixárano os traballadores do Concello para que nel vertésemos os cascallos da igrexa. Agardando a que o enchésemos coa suor da nosa fronte e abofé que suamos!
Suamos cando vimos que a herba da zona de acceso ao vello mosteiro en moitas sitios alcanzaba 1.20m e que, de tan grande, se ensarillaba na desbrozadora.


E suamos coa desbrozadora ao lombo, cos enciños e coas forcadas carrexando a herba para unha morea.


Suamos cando vimos que no patio da entrada tamén a herba se apoderara da eira empedrada.


E suamos para deixar acceso a través del ás distintas dependencias.


Suamos cando vimos que o adro da igrexa, usado antes como cemiterio, se convertera nunha selva.


E suamos para que hoxe sexa transitable.


en todas as súas zonas!  


Suamos cando vimos cómo as hedras se apoderaban das paredes exteriores

E suamos para deixar limpas esas paredes


Suamos cando vimos o complicado que era pasar da porta para dentro


E suamos para deixar a nave ben limpa


suamos pero conseguímolo!



Suamos cando vimos que as escaleiras de subida á tribuna nin se vían


E suamos para deixalas expeditas


Houbo tempo para máis? Que llo pregunten a quen coas luvas nas mans, pincel en ristre e subida nun andamio lle sacou as teas de araña aos capiteis...


Compensacións? Moitas!

  • Os sorrisos de cantos participaron nestas xornadas. Os Sorrisos dos que saen nas fotos e tamén dos que non saen. 
  • Os sorrisos dos que espallaron a nova na prensa, nas redes, polos seus correos.
  • Os sorrisos dos que presenciaron a "milagreira" devolución da columna que faltaba do pórtico, permitindo que despois de varios anos desaparecida, poidamos contemplalo agora tal e como foi concibido polo seu anónimo autor.

Detrás de nós deixamos un remolque de cascallos e unha morea de hedras e de arbustos que ao día seguinte recollería a brigada de obras do Concello de Castro de Caldelas.


A porta quedaba pechada pero agardamos que non sexa por moito tempo porque ¡Hai tanto que facer!

Cando en setembro do ano 2012 colgamos nos camiños e nas casas de Santa Tegra a exposición que agora se pode ver en www.arribasanpaiodeabeleda.blogspot.com dicíamos:

Dende hai máis de mil anos, moreas de homes e mulleres pisaron os camiños que comunican o mosteiro de San Paio co Couto, co Ivedo, con Pousada de Abaixo, con Pousada de Arriba, con San Miguel, con Santiurxo, con Soutelo, coa Tapada, con Valverde, co Campo, con Chaguacedo, co Pacio, con Paradella, co Regato, co Río, con Ruxil, con Sabugueiro, co Souto ou coa Touza. Foi na igrexa de San Paio de Abeleda onde lles deron as augas do bautismo aos seus fillos, procuraron o pan que redime, casaron coa persoa que amaban e acubillaron na terra do adro os corpos dos seus mortos.
Hoxe nas pegadas dos seus pasos lemos unha manda: Arriba San Paio de Abeleda!

Esa manda tamén a lemos nos ollos da próxima xeración -representada nestas xornadas por Lía que traballou arreo porque ela sabe que non pode confiar en xente que lle temos tan descoidada a súa herdanza-.


Lía di Arriba San Paio de Abeleda! E nós só podemos contestar Arriba!

Esta é a crónica dunha actividade do
De-Ambulatorio Románico d´O Sorriso de Daniel
en colaboración con
Asociación Cocas e Danzantes de Santa Tegra de Abeleda
Asociación de Veciños e Veciñas de San Paio de Abeleda
Concello de Castro de Caldelas

O De-Ambulatorio Románico d´O Sorriso de Daniel
quere ser
unha voz que alerta,
unha man que axuda,
un corazón que alenta.

segunda-feira, 3 de junho de 2013

Arriba San Paio de Abeleda. O primeiro, limpar.




Cantos seguides este blog sabedes que, se unha espiña teñen cravada ben fonda os socios d´O sorriso de Daniel no seu corazón, ese é o estado lamentable do actual mosteiro de San Paio de Abeleda no Castro de Caldelas.




O pasado ano 2012 fixemos unha exposición que estivo colgada nas paredes das casas da aldea, nos valados das leiras, nas cancelas, nas árbores -e ata nos postes da luz- e que agora está colgada na rede en

www.arribasanpaiodeabeleda.blogspot.com

Chegou o ano novo e adicámoslle as páxinas de marzo, xuño, setembro e decembro do noso almanaque. Para estar certos de que en cada cambio de estación lembraríamos que había unha tarefa pendente e que alí están arregañando os dentes os vellos monstruos da ruína a chamar por nós.


N´O Sorriso de Daniel convivimos crentes, agnósticos e ateos. E facémolo con moita harmonía porque o que nos une é o amor polo románico.
Os socios d´O Sorriso que non cren din que esta asociación ten espírito revolucionario e que somos partidarios da acción directa e da propaganda polos feitos.
Os socios que cren repiten máis aquilo da Epístola de Santiago: se algún di que ten fe e non ten obras, de qué lle serve?

Pois ben. É hora da acción. É hora de amosar que as obras acompañan a fe que temos no futuro do románico galego.

Qué imos facer?
Limpar o adro e o chan do interior da nave da igrexa de San Paio para que os profesionais poidan traballar nela con comodidade.

Cando o imos facer?
O sábado 15 e o domingo 16 de xuño.

A qué hora quedamos?
Ás 11h.

Con quén quedamos?
Ademais da xente d´O Sorriso de Daniel tamén estará xente da asociación de veciños de San Paio de Abeleda e da de Cocas e Danzantes de Santa Tegra de Abeleda. O Concello do Castro de Caldelas tamén nos botará unha man coa recollida de todo o que retiremos e na difusión da convocatoria.

Qué teño que levar?
Ven con roupa de traballo e viranos ben que traias tamén calquera apeiro que poida ser de axuda. Un enciño, unha fouce, un sacho, unha pá, un cepillo de varrer exteriores, unha forcada, un capacho no que carrexar cousas, unha tesoura de podar, unha machada, unha serra. A desbrozadora xa a poñemos nós. Non esquezas traer luvas que as silvas e as estrugas molestan moito. E se non tes na casa nada de todo isto pero traes moito ánimo tamén serás benvido/a.

Onde e qué comeremos?
O que leve cada un, á sombra dun fermoso pradairo e dun carballo centenarios que hai ao pé do mosteiro. Os que máis traballen poden ter o privilexio de sentar no banco tallado na pedra onde as lendas din que eran xulgados por un tribunal da inquisición os veciños da contorna levados ante tan temida xustiza. Os outros a ras da herba.

Podo ir só un día ou medio día?
Por suposto. Calquera axuda é agradecida.

Teño que avisar de que vou?
Quixeramos ter unha previsión da xente que vai vir para organizarnos mellor. Agradecemos que nos mandes un correo a osorrisodedaniel@gmail.com co asunto "Eu tamén digo Arriba San Paio de Abeleda".

E se non teño moitas gañas de traballar? Podo ir só botar un ollo?
Agradeceremos igualmente moito a visita ou que difundas esta iniciativa entre outra xente que lle poida interesar. É máis, se andades excursioneando pola zona e queredes vir xantar con nós facémosvos un sitio na herba. Os bocadillos traédeos vós!

E se o parte de meteo non é bo?
Daquela avisaremos para mudar a data.


E o día 17 qué?
O día 17 empezaremos a traballar para que sexa a hora dos profesionais e San Paio de Abeleda non caia no esquecemento.


Esta é unha acción do De-Ambulatorio Románico d´O Sorriso de Daniel
De-Ambulatorio Románico quere ser
unha voz que alerta
unha man que axuda
un corazón que alenta